september 2013

dinsdag 4 december 2012

Succes- en faalfactoren

Op basis van onderzoek (zie 'meten = weten') kan een school in overleg met de gemeente en andere betrokkenen werken:
  • aan verbetering van het gedrag van ouders en kinderen in de schoolomgeving; 
  • aan het verbeteren van de verkeersveiligheid; 
  • aan een vergroening van de modal split; 
  • aan het verhinderen van overlast in de schoolbuurt en/of aan het versterken van de zelfstandigheid van kinderen in het verkeer. 
Door het onderzoek jaarlijks uit te voeren kan eenvoudig ingespeeld worden op knelpunten die ontstaan zijn of nog niet opgelost zijn.

De volgende elementen kunnen bijdragen aan het verminderen van knelpunten in de schoolomgeving:

1. Integrale aanpak 
De oplossing van de knelpunten dient niet alleen infrastructureel te zijn. Met name bij scholen en op woon-schoolroutes is het belangrijk om zowel te kijken naar infrastructurele maatregelen (Engineering) als naar omgevingsfactoren (Environment), educatie (Education), communicatie en informatie (Enformation), handhaving (Enforcement) en betrokkenheid (Empowerment), kortweg de 6 E’s.

Door middel van deze integrale aanpak worden de infrastructurele maatregelen voor de weggebruikers verduidelijkt en versterkt. Daarnaast wordt kinderen geleerd hoe ze om moeten gaan met de (nieuwe) situatie en worden uiteenlopende partijen betrokken en verantwoordelijk gemaakt voor de uitvoering van maatregelen en projecten. Het aantal verkeersslachtoffers daalt al jaren; een combinatie van maatregelen op het gebied van infrastructuur, voertuigen, beveiligingsmiddelen en educatie heeft hieraan bijgedragen. 
Bron: SWOV factsheet Verkeersveiligheid van kinderen in Nederland

2. Kinderen als ambassadeurs 
Ouders vinden het niet prettig als ze de les gelezen krijgen van hun kind. Anderzijds heeft psychologisch onderzoek aangetoond dat het goed werkt als verkeersdeelnemers een associatie met kinderen krijgen wanneer wij een bepaald gedrag van hen verlangen (bijvoorbeeld een lagere snelheid in schoolzones). Door die associatie zijn ze (onbewust) eerder geneigd hun gedrag aan te passen. Daarom werkt het goed om kinderen zichtbaar tot ambassadeurs te maken van de knelpunten en de oplossingen. Wanneer hun ouders zich niet aan de afgesproken regels houden, zullen kinderen er vaak iets van zeggen. Daarnaast kunnen kinderen ingezet worden bij een ludieke actie waarbij automobilisten gevraagd wordt hun gedrag aan te passen en rekening met kinderen te houden.
Afbeelding 26: kinderen vragen tijdens om een ludieke verkeeractie aandacht voor de verkeerssituatie rond hun school, Bron: SOAB. 

3. Breed draagvlak 
De meeste knelpunten zijn uniek voor de situatie. Oplossingen zijn dan vaak ook maatwerk. Op basis van geconstateerde knelpunten kan het beste gezocht worden naar oplossingen, die passen bij de situatie. Met (periodiek) verkeersonderzoek worden knelpunten objectief in beeld gebracht. Zo krijgen betrokkenen als ouders, politie, school, buurt en gemeente inzage in knelpunten en oorzaken en kunnen ze meedenken over mogelijke oplossingen. Verkeersveiligheid van kinderen vindt iedereen belangrijk. Met deze objectieve gegevens kan daarom een breed draagvlak (school, ouders, omwonenden, gemeente, politie en belangenpartijen) gecre├źerd worden voor zowel de knelpunten als de oplossingen.

4. Gedragsbeïnvloeding: continu en structureel proces
Inderdaad: gemeenten en scholen moeten de situatie rondom de school elk jaar weer opnieuw onder de aandacht brengen van kinderen, ouders en verzorgers. Elk jaar is er immers nieuwe aanwas. Dat is ook nodig omdat het feitelijke probleem een gedragsprobleem is: structurele aandacht daarvoor is noodzakelijk, anders neemt het effect af.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen